#Bioboer Grou

Koe Geertruida 486

De vriezers waren bijna leeg. Het was het tijd om een koe voor onze eigen vriezer te slachten. Ik had er wel eentje op het oog maar er waren vier gegadigden. Laat onze veekoopman nou op dezelfde koe uitkomen als ik! Geen verkeerde keuze, want ook onze slager was enthousiast over haar vlees.

Koe Geertruida 486 (op de foto, net voor haar vertrek) is 5 jaar oud geworden en was een lieve koe. Ze heeft in september 2019 een stierkalfje gekregen. Helaas werd ze daarna niet meer kalf (zwanger). Na 10 inseminatiepogingen hebben we haar niet meer geplaagd. Daarna heeft ze hier nog bijna 2 jaar rondgelopen en natuurlijk melk gegeven. Nu zakte de dagelijkse melkgift richting nul en was het tijd om afscheid van haar te nemen.

Natuurlijk vinden we het jammer om al na 5 jaar afscheid te nemen van een koe, maar voor ons is het mooi dat we Geertruida weer terug hebben gekregen om samen met onze klanten van haar vlees te kunnen genieten.

Er is dus weer volop keuze aan vlees. Graag weer even van te voren bestellen. Zie voor meer informatie onze huisverkoop pagina.

Pinkendans 2022

Nog veel leuker dan de koeiendans was de ‘Pinken en kalverendans‘ van afgelopen woensdag 20 april, te zien op ons YouTube kanaal (klik op de link voor het filmpje of ons YouTube kanaal).

Deze dames en dametjes zijn vorig jaar ook naar buiten geweest en hadden geen aansporing nodig om de wei in te springen. Sinds zaterdag staan ze overigens bijna allemaal al dag en nacht buiten op onze locatie in het Leechlân.

De jongveestal is inmiddels overdag leeg. Zaterdagmiddag zijn de jongste kalveren uit de jongveestal naar buiten gegaan. Deze kalveren zijn in het stalseizoen geboren. Ze hebben dus nog nooit een wei of schrikdraad gezien. De vreugde komt dan wat later op gang en voor de boeren/boerinnen ook wat spannender omdat ze geen begrenzing zien.

Met steun van de vier pinken die thuis zijn gebleven om de komende periode geïnsemineerd te worden, is ook de weidegang van deze kalveren weer geslaagd. Er was maar één kalf die even (alleen met de poten en een klein beetje buik) in het water is geweest. Daarnaast vonden een aantal anderen onze tuin en het terras veel aantrekkelijker dan de wei.

Zondag mochten ze ook in het grote stuk weiland voor huis. Ondanks dat ze zicht hebben op de droge koeien die aan de andere kant van ons weggetje/sloot staan, bleven ze nu mooi in hun eigen land. ‘s Avonds willen ze ook wel weer naar binnen, waar nog hooi en kuil op hun ligt te wachten. Het leert snel …

Koe bij de kalfjes

Dit zat al langere tijd in ons hoofd, maar opeens was het vorige week zo ver. Er was een tweeling geboren en de meisjes waren klein en er niet echt goed aan toe. Ze wilden ook niet drinken en dus werden ze eerst met de fles gevoerd om de broodnodige biest er wel in te krijgen. Omdat Sybrand het idee had dat de kalfjes het beste af zouden zijn bij de moeder, werd er geschakeld. Geen eenling hokjes voor de tweeling en ook het stiertje die net voor de tweeling was geboren, profiteerde van de situatie.

Gelukkig zorgde de moeder goed voor haar tweeling en kwam het drinken bij de moeder ook goed op gang. De tweeling ontpopte zich als heel alerte beestjes, die in het grote stro hok een machtige speelplaats hadden. Ze zijn van alle kalfjes, die vanaf dat moment geboren zijn, de actiefste!

Tja en dan de titel ‘Koe bij het kalf’. Het is toch kalf bij de koe? Tja, wij zien dat net even anders. We doen namelijk een experiment met de kalfjes in een gedeelte van de potstal, waarbij de kalveren in de potstal blijven en de koeien naar de ligboxenstal kunnen. Dat is wel zo handig, want dan kunnen de moeders hun eigen eten & drinken ophalen. Verder leveren ze zo nu en dan wat melk aan de melkrobot. Daar gaan ze minder vaak heen dan we gewend waren, zodat er genoeg over blijft voor het kalf.

Om de kalfjes in de potstal te houden, hebben we een gordijn van kunststof lamellen bij de in- en uitgang gehangen. De moederdieren zijn dit al gewend van het andere gedeelte van de potstal, waar ze voor het afkalven verblijven. Voor de kalveren is het gordijn te zwaar. De moeders weten na het eten, drinken en soms melken hun kroost weer feilloos terug te vinden.

We gaan zien hoe dit zich ontwikkelt. Voor nu zien we dat zowel koe, kalf als bier hier van geniet. Wil je ook een stukje zien, kijk dan naar dit filmpje op ons YouTube kanaal.

Al het jongvee op stal

Het is 2 november. Het gras is op, de bodem doorweekt van de vele regen. Het weideseizoen 2021 zit er op. De melk- en droge (hoogzwangere) koeien staan, na 6,5 maand buiten te hebben gestaan, al twee dagen op stal. Nu is het ook de beurt aan het jongvee en de weidekoeien die nog in het Leechlân staan.

Út fan hûs in het leechlân

Nadat we in juni de eerste snee gras in het Leechlân hebben gemaaid, hebben we de percelen in het Leechlân klaar gemaakt voor het weiden van vee. Begin juli hebben we ons jongvee, de droge- en weidekoeien verhuisd naar het Leechlân. Gekscherend zeggen we dan dat ze ‘út fan hûs’ zijn.

De dames hebben het hier goed gehad. Ze zijn goed gegroeid en hebben genoten van veel ruimte. Het jongvee en de weidekoeien hebben er bijna vier maanden doorgebracht.

Naar huis

En nu is het gras echt op. De temperatuur is flink gezakt en de grond goed nat. Het gras groeit dit jaar niet echt meer bij.

Dat de dames wel verkassen willen, is wel heel duidelijk. Met gemak krijgen we alle dieren in alle rust in de veewagen. Boven verwachting snel hebben we in ongeveer twee uur onze 46 dieren verhuisd van het Leechlân naar het Hôflân.

De wintertijd is begonnen

Inmiddels staan de dames voor de tweede dag binnen. Vanaf het begin heerste er rust in de stal. De wintertijd is begonnen …

Kijk voor een impressie van de verhuizing naar de vlog ‘De wintertijd is begonnen‘.